Motto

Wpisy archiwalne

Statystyka wejść

Odwiedzin dzisiaj: 92

Rozważanie II

Czas łaski i nawrócenia

Czas Wielkiego Postu to czas nawrócenia. Nawrócenie to zmiana myślenia, zmiana działania. Najkrócej mówiąc nawrócenia to umieranie dla grzechu i życie dla Chrystusa, to patrzenie na świat oczyma Mistrza z Nazaretu. Spojrzenia Jezusa to spojrzenie miłości. Współczesny człowiek jest tak zagoniony, tak pochłonięty sprawami doczesnymi, że nie ma czasu przez chwile zatrzymać się i pomyśleć nad życiem w obecności Jezusa. Nawróceniu służą rekolekcje, czas wyjścia na pustynię, czas ciszy, w której mówi Bóg. Współczesny człowiek bardzo często boi się ciszy i ją zagłusza. Boi się konfrontacji z własnym sumieniem, które należy prześwietlić Słowem Bożym. Św. Paweł mówi, że Słowo Boże jest jak miecz obosieczny, zadaje taki zbawczy ból. Musi zaboleć, aby wróciło zdrowie. Trzeba poddać się badaniu najlepszemu Lekarzowi z Nazaretu samemu Jezusowi. Warunek jest jeden trzeba chcieć stanąć w całej prawdzie. Jak idziemy do lekarza to mówimy, co nas boli po to by była odpowiednia diagnoza i leczenie. Tak samo w życiu duchowym potrzeba stanięcia w prawdzie i odpowiedniej diagnozy i leczenia. Każdy potrzebuje nawrócenia, czasu dla Boga. Lazaryta również tego poturbuje! Żołnierz żeby dobrze wykonywać obowiązki służbowe ćwiczy na poligonie. Chrześcijanin też potrzebuje duchowego poligonu. Zachęcam do nawrócenia, do rekolekcji i życzę ich owoców.

 

Ks. Paweł Samborski – kapelan